วันแรกที่เราเข้ามาในเตรียม เรารู้สึกว่าเราอยากไปเยอรมันมากๆ
แต่ตั้งแต่ได้เจอพวกแก ได้คบกะพวกแก เรากลับรู้สึกว่าตอนนี้อ่ะ
เราอยากใช้ชีวิตที่นี่มากกว่า อยู่ที่นี่มีพวกแก ตอนนี้เรารู้สึกใจ
หายอ่ะ อีกไม่นานแล้วซินะ ที่เราต้องจากกัน และเราก็ไม่รู้ว่า
อีก 10 เดือนข้างหน้ามันจะเป็นยังไง พวกแกยังคิดถึงเรา ยัง
เหมือนเดิมกันอีกรึปล่าว เรารู้นะว่ามันยากอ่ะ เพราะสิบเดือนอ่ะ
เป็นเวลาที่นานมาก พวกแกอาจจะพบอะไรใหม่ๆ และทำให้ลืม
เพื่อนคนนี้ไป ความสัมพันธ์ของเรากะพวกแกอาจจะไม่เหมือน
เดิม แต่เราพยายามคิดในแง่ดีว่า ไม่สิ มันคงจะไม่เปลี่ยนไป
แต่ก็คงยากเต็มทน แต่ยังไง อ่ะ เรายังรักพวกแกเสมอนะ
เราจะจำไว้ว่า พวกเรา 10 คนอ่ะ รักกันมากแค่ไหน เพื่อนเจ็บ
เราก็เจ็บ เพื่อนโดนว่า เราก็เป็นเดือนเป็นร้อนแทนกัน
เราขอบคุณมิตรภาพดีๆ ที่มีให้กัน ><"
ปล.กฎของพวกเรา ถ้าคนใดคนนึงไม่ได้นั่ง อีกคนก็ห้ามนั่ง
ฮ่าๆๆๆ ((บนรถไฟฟ้าหน่ะ...))
รักแกนะ "กีร์ต้า กิ๊ก แพรว จ๋า เตย ไหมแพร นัท แป้ง วิว"
English
